ಮಂಗಳೂರು: ಹದಿಹರೆಯ ಅಂದ್ರೆ ಹಾಗೆ. ಅದು ಒಂಥರಾ ಕುದಿಯುವ ಹಾಲು ಇದ್ದಂತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಯಾಮಾರಿದ್ರೂ ಉಕ್ಕಿ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಬೆಳ್ತಂಗಡಿಯ ಆ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಹುಡುಗಿ ʻಕಿಡ್ನಾಪ್’ ಕಥೆ ಕಟ್ಟಿದಾಗ ಇಡೀ ಜಿಲ್ಲೆ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪೊಲೀಸರು ಆಕೆಯ ಸುಳ್ಳಿನ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಕೆಡವಿದ ಮೇಲೆ ಹೊರಬಂದ ಸತ್ಯ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಇವತ್ತಿನ ಕಾಲಮಾನದ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ.
ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಮಂಗಳೂರು ಸಿಟಿಯ ಕಾಲೇಜು ಬೇಕಿತ್ತು. ಆ ಬಣ್ಣದ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಆಕೆಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಮೋಹ. ಹಳ್ಳಿಯ ಹಸಿರಿನ ನಡುವೆ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಯುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಸೆ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಕೆ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಹಾದಿ ಮಾತ್ರ ಭಯಾನಕ. ತನ್ನದೇ ಕೈಗೆ ಬ್ಲೇಡ್ನಿಂದ ಗೀಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ತನ್ನದೇ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದು—ಇದೆಲ್ಲವೂ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ತೀವ್ರವಾದ ಹತಾಶೆಯನ್ನು (Frustration) ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೇ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ʻAttention Seeking’ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಒತ್ತಡದ ಪರಿಣಾಮ ಅಂತಾರೆ.
ಈಗ ಬೇಕಿರೋದು ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಸಾಂತ್ವನ!
ಬಾಲೆಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈಗ ಸಿಡಿಪಿಓ (CDPO) ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ʻಕೌನ್ಸಿಲಿಂಗ್’ ಕೊಡಿಸಲು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಾನವೀಯ ನಿರ್ಧಾರ. ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ, “ಜೀವನ ಅಂದ್ರೆ ಕಥೆ ಕಟ್ಟೋದಲ್ಲ ಮಗಳೇ, ಬದುಕೋದು” ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಕೆಲಸ ಈಗಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಆ ಹಠಮಾರಿ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಗಾಡಿ ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ಕಾದಿದೆ ಬಿಸಿ!
ಆದರೆ ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದು ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಸ್ಕೂಟರ್ ಕೊಟ್ಟವರು. ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಇಲ್ಲದ, ಇನ್ನೂ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಮಗುವಿನ ಕೈಗೆ ವಾಹನ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನು ಈಗ ಕೆಂಗಣ್ಣು ಬೀರಿದೆ. ಅಪ್ರಾಪ್ತರಿಗೆ ಗಾಡಿ ಕೊಡುವುದು ಅಂದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಸಾವು ಅಥವಾ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಂತೆ.
ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಳ್ತಂಗಡಿಯ ಈ ಪ್ರಕರಣ ಒಂದು ಪಾಠವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿದೆ.