ಮಂಗಳೂರು: ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಬೆಳ್ಳಿಗೆರೆ ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ನಗು ಅರಳುತ್ತದಲ್ಲ, ಅದೇ ಈದ್! ರಂಝಾನ್ ಅಂದರೆ ಬರಿ ಹಬ್ಬವಲ್ಲ. ಅದು ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಹಸಿವಿನ ನೋವನ್ನ ಉಂಡು, ದೇವನ ಪಾದದ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕ್ಷಣ.
ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಸೂರ್ಯನ ಕೆಂಗಣ್ಣಿನ ಎದುರು ನಿಂತು, ಅನ್ನ-ನೀರು ಬಿಟ್ಟು, ಗಂಟಲು ಒಣಗಿದರೂ ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಕಿರುನಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಡೆಸಿದ ಆ ‘ರೋಜಾ’ ಇದೆಯಲ್ಲ? ಅದು ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಗೆಲ್ಲುವ ಯುದ್ಧ. ಸಂಜೆ ಇಫ್ತಾರ್ ವೇಳೆ ಆ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಗಂಟಲಿಗಿಳಿಯುವಾಗ ಅನ್ನಿಸುವ ಸುಖ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟರೂ ಸಿಗದ ನಿರ್ಮಲ ಆನಂದ.
ಪವಿತ್ರ ಕುರಾನ್ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ? ಸುಮ್ಮನೆ ಓದುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧವಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿರುವುದು ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಪರಮ ಶಾಂತಿ. ಕುರಾನ್ನ ಒಂದು ಸಾಲಿದೆ: “ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬ ಮುಗ್ಧನ ಜೀವ ತೆಗೆದರೆ, ಅವನು ಇಡೀ ಮನುಕುಲವನ್ನೇ ಕೊಂದಂತೆ!” ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಾತು ಅಲ್ವಾ? ಶಾಂತಿ ಅಂದರೆ ಬರಿ ಗನ್ ಕೆಳಗಿಡುವುದಲ್ಲ, ಎದುರಿಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ನೋವಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುವುದು. ಕುರಾನ್ ಹೇಳುವ ಸಾರವಿಷ್ಟೇ—ನಿನ್ನ ನೆರೆಮನೆಯವನು ಹಸಿದಿರುವಾಗ ನೀನು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಉಂಡರೆ ನೀನು ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯನೇ ಅಲ್ಲ!
ಈ ಹಬ್ಬದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಇದೆ. ʻಫಿತರ್’ ಅಂದರೆ ದಾನ. ಹಬ್ಬದ ನಮಾಜಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಜೇಬಿನಿಂದ ಬಡವನಿಗಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಣ ತೆಗೆದಿಡಬೇಕು. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ? ಅಂದು ಯಾವೊಬ್ಬ ಬಡವನ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಒಲೆ ಆರಿರಬಾರದು. ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಆ ಮಧುರವಾದ ʻಶೀರ್ ಕುರ್ಮಾ’ ಕುದಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು. ಹಂಚಿ ಉಣ್ಣುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸುಖ, ಅಡಗಿಸಿ ಇಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೇ ಈ ಹಬ್ಬದ ಗುಟ್ಟು.
ಬಾವುಟಗುಡ್ಡದ ಆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಾಂತಿ!
ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಂಗಳೂರಿನ ಬಾವುಟಗುಡ್ಡದ ಈದ್ಗಾ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಕುರ್ತಾ ಧರಿಸಿ, ಅತ್ತರ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಜನಸಾಗರವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ದೇವನ ಎದುರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಜಿಲ್ಲಾ ಖಾಝಿ ಅಲ್ಹಾಜ್ ತ್ವಾಕಾ ಅಹ್ಮದ್ ಮುಸ್ಲಿಯಾರ್ ಅವರು ಖುತ್ಬಾ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಡೀ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಮೌನ ನೆಲೆಸಿತ್ತು. ಬಂದರ್ನ ಝೀನತ್ ಬಕ್ಷ್ ಕೇಂದ್ರ ಜುಮಾ ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸೈಯದ್ ಶಂಸುದ್ದೀನ್ ಬಾಸಿತ್ ಬಾ ಅಲವಿ ತಂಳ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಮಾಝ್ ನಡೆದಾಗ, ಅದೆಷ್ಟು ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗಳು ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಅರ್ಪಿಸಿದವೋ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ!
ಸೌಹಾರ್ದದ ಆಲಿಂಗನ: ಖಾದರ್ ಮತ್ತು ಖಾಕಿಯ ಭೇಟಿ
ಈದ್ ಅಂದರೆ ಬರಿ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ ಗೆಳೆಯಾ, ಅದು ದ್ವೇಷದ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಸುದಿನ. ಅಸೆಂಬ್ಲಿ ಸ್ಪೀಕರ್ ಯು.ಟಿ. ಖಾದರ್, ಶಾಸಕ ಐವನ್ ಡಿಸೋಜ ಮತ್ತು ಮಂಗಳೂರಿನ ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ ಸುಧೀರ್ ಕುಮಾರ್ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರು ಈದ್ಗಾಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯವಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿಯ ಅಸಲಿ ಸೌಹಾರ್ದದ ಮುಖ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಾಂಧವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅವರು ಶುಭಾಶಯ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಜಾತಿ-ಮತಗಳ ಹಂಗು ಅಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಯೆನೆಪೊಯ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಕುಂಞಿ, ಕೆ. ಅಶ್ರಫ್ ಮತ್ತು ರಶೀದ್ ಹಾಜಿ ಅವರಂತಹ ಗಣ್ಯರು ಈ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದರು.
ಈದ್ಗಾ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಕುರ್ತಾ ಧರಿಸಿ, ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವನು ಯಾರು, ಅವನ ಜಾತಿ ಏನು, ಅವನ ಅಂತಸ್ತೇನು ಅಂತ ನೋಡದೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಕ್ಷಣ ಇದೆಯಲ್ಲ… ಅಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೇಷಗಳು ಕರಗಿ ನೀರಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಸಾಂತ್ವನ ಇರುತ್ತದೆ.
ಈದ್ ಅಂದರೆ ಬರಿ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವ ಮನಸ್ಸು. ದ್ವೇಷದ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಸುದಿನ. ಈ ಬಾರಿಯ ಈದ್ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ತರಲಿ. ಬಾಲಚಂದ್ರನ ಆ ಕಿರಣಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯ ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿ.
ಈದ್ ಮುಬಾರಕ್!
